சடாரி, கிரீடம் போன்ற வடிவில் இருந்தாலும், அதன் மேல் பகவானின் பாதங்கள் பொறிக்கப்பட்டிருக்கும்.
இதன் மூலம், அந்த சடாரியை நம் தலையில் வைக்கும் போது, நாம் பகவானின் திருவடிகளை நேரடியாக நம் தலையில் தாங்குவதாகக் கருதப்படும்.
ஆசிர்வாதம் மற்றும் அருள் பெறுதல்: இறை தரிசனத்திற்குப் பிறகு, சடாரி வைப்பதன் மூலம் பக்தர்கள் பகவானின் ஆசியையும் அருளையும் நேரடியாகப் பெறுவதாகக் நம்பப்படுகிறது.
அஞ்ஞானத்தை நீக்குதல்: ‘சடம்’ என்றால் அஞ்ஞானம் அல்லது உலகப் பந்தங்கள் என்று பொருள். குழந்தைகள் பிறந்ததும் இவ்வுலகப் பந்தங்களில் பிணைப்பதே சடாரி வைப்பதன் ஒரு தத்துவமாகும். இது, பக்தி மூலம் அஞ்ஞானம் நீங்கி, இறை அருள் கிடைப்பதைக் குறிக்கும்.
சடகோபர் பக்தியைப் பிரதிபலித்தல்: நாலாயிரதிவ்யபிரபந்தத்தை அருளிய நம்மாழ்வார் ‘சடகோபன்’ என்று அழைக்கப்படுகிறார்.
சடாரியை தலையில் வைப்பது, சடகோபரின் பக்தியை நினைவுகூறும் விதமாகவும், அவர் பகவானின் பாதங்களைக் கண்டடைந்ததைப் போல பக்தர்களும் அவரது அருளைப் பெற வேண்டும் என்பதற்காகவும் செய்யப்படுகிறது.
பக்தி அனுபவத்தின் ஒரு பகுதி: பெருமாள் கோவில்களில் சடாரி வைப்பது, பக்தி வழிபாட்டின் ஒரு முக்கிய அங்கமாகும். இது பக்தர்களுக்கு ஒரு புனிதமான மற்றும் ஆசீர்வதிக்கப்பட்ட அனுபவத்தை வழங்குகிறது.
